Dzisiaj jest: 15 Listopad 2018    |    Imieniny obchodzą: Amelia, Albert, Leopold
en fr de pl pt ru es

Pierwszy rozbiór Polski przyniósł zmiany własnościowe we wsi klasztornej Ostrowo. Za prepozytury Jana Chryzantego Rakowskiego, przed 1776 r., norbertanki utraciły znaczną część dochodu ze swoich dóbr. Rakowski nie znając języka niemieckiego podpisał dokument mówiący o przejęciu przez rząd pruski części majątku. Tak zostały utracone niektóre folwarki i wsie. Zaborca przejął m. in. Ostrowo (478 ha) i włączył do powstałego około 1795 r. urzędu domenalnego w Waldau (późniejsze Strzelno Klasztorne).  W 1818 r. wymienia się Ostrowo jako wieś kościelna, w której znajdował się folwark. Zamieszkiwało ją 171 mieszkańców w 26 domach, wszyscy wyznania katolickiego. Folwark w drodze zakupu nabyty został przez rodzinę Mittelstädtów, natomiast wieś poddana została reformie uwłaszczeniowej po 1823 r. W 1843 r. dziedzicem majątku ziemskiego w Ostrowie był Franciszek Mittelstädt. W drugiej XIX w. majątek nabyli Matczyńscy. Zygmunt Matczyński miał 157,31 ha.

Jaworowo było siedzibą leśnictwa i grunty tutejsze należały do ówczesnego Nadleśnictwa Strzeleńskiego z siedzibą w Miradzu. W 1818 r. leśniczówka Jaworowo składała się domu mieszkalnego, który zamieszkiwało 16 osób wyznania katolickiego. W drugiej połowie XIX w., kiedy wprowadzano niemieckie nazwy. dla niektórych miejscowości, Leśnictwo Jaworowo nazwane zostało Nordbrück – późniejszy Przedbórz. Znajdowały się tam wówczas 4 domy zamieszkałe przez 7 mieszkańców - leśniczego i pracowników leśnictwa Nordbrück. Wówczas też powstał mająteczek Jaworowo.

W 1803 r. na niewielkim wzniesieniu pobudowano nowy wiatrak, który stoi do dzisiaj. Jego wykonawcą był cieśla ze Strzelna, Jan Gotlib Ginder i czynny był jeszcze w latach siedemdziesiątych XX w. Najprawdopodobniej stanął on na miejscu poprzednich młynów - wiatraków, z których pierwszy wybudowany został w 1471 r. i funkcjonował, jak wykazuje Lustracja poradlnego, w 1489 r.

W okresie wojen napoleońskich, w pochodzie na wschód, przez Ostrowo maszerowała Wielka Armia, a po odwrocie Napoleona spod Moskwy, wypierając znajdujące się w odwrocie wojska cesarskie, armia rosyjska pozyskała z okolicznych lasów ogromne ilości starodrzewia dębowego dla wielkich zakładów kołodziejskich, które Rosjanie założyli na potrzeby wojenne w Strzelnie. W miejscu po wycince drzew powstała osada nazwana Huby Ostrowskie - w południowo wschodniej części wsi. 

W pierwszej połowie XIX w., przed 1833 r., do Ostrowa trafili pierwsi osadnicy niemieccy. Pochodzili oni z terenów Szwabii (być może, także z Saksonii i Brunszwiku), było to zaledwie kilka rodzin. Według danych z 1833 r. ewangelików zamieszkałych we wsi, było 15. W tym też roku wymienia się Ostrowo jako wieś z kościołem katolickim, w której znajdowało się 25 domów zamieszkałych łącznie z katolikami przez 195 mieszkańców. Ponadto do wsi zaliczano również gajówkę Ostrowo z jednym domem zamieszkałym przez 3 ewangelików i 4 katolików. Tak więc, łącznie zamieszkiwało tutaj 202 mieszkańców, z tego 18 ewangelików i 184 katolików. Z początkiem drugiej połowy XIX w. miejscowość urzędowo nazywano Ostrowo bei Strzelno (Ostrowo koło Strzelna). Później około 1875 r. zwano ją urzędowo Ostrowo bei Woycin, w związku z obsługą tego terenu przez Pocztę w Wójcinie, chociaż wśród rdzennych mieszkańców nadal funkcjonowała nazwa ta stara, Ostrowo.

Wybuch powstania styczniowego w 1863 r., za pobliską granicą w zaborze rosyjskim, która przebiegała o kilka kilometrów od Ostrowa, w pobliżu Linówca i Osówca, natchnął miejscowe społeczeństwo nowym duchem patriotyzmu. Nocą z 12 na 13 sierpnia 1863 r. Niedaleko Ostrowa zatrzymano 50 ochotników z kilkoma końmi. Mieli wóz załadowany bronią, a byli to powstańcy pochodzenia chłopskiego. Wśród zatrzymanych był Zygmunt Matczyński, ziemianin z tej wsi, który był kandydatem na powstańca w oddziale Taczanowskiego. Za czyn ten został osadzony w więzieniu inowrocławskim. Powstańcem z tej miejscowości był również Michał Piasecki, uczestnik walk z zaborcą rosyjskim.

Przed 1886 r. Ostrowo określano jako wieś kościelną z folwarkiem, stanowiące tzw. okręg wiejski. Natomiast w skład okręgu dominium w Miradzu Mirau - nadleśnictwa, wchodziły również: leśnictwo Ostrowo (po drugiej stronie jeziora), podleśnictwo zwane z niemieckiego Seewald z jednym domem i 10 mieszkańcami (obecne leśnictwo Przyjezierze), Ostrowo dom nad łąką z jednym domem i 4 mieszkańcami (obecnie gajówka Przyjezierze), Jaworowo leśnictwo z 4 domami i 7 mieszkańcami (obecnie Przedbórz). Pozostałymi leśnictwami były: Hochbrück (Wysoki Most), Kurzybyła (Kurzebiela) i Młyny. Samo Ostrowo włącznie z probostwem, jak to wówczas określano, liczyło 389 mieszkańców i 46 domów. Parafia należała do dekanatu kruszwickiego i liczyła 794 dusze. Okręg Ostrowo liczył łącznie 442 mieszkańców, w tym 376 katolików i 66 protestantów. Polacy - katolicy, już w połowie XIX w. zorganizowali nowy cmentarz, przenosząc miejsca pochówku z terenu przykościelnego w kierunku południowo - wschodnim, poza granice wsi. Natomiast Niemcy - ewangelicy, nie chcąc chować się razem z katolikami, założyli własny cmentarz po zachodniej stronie jeziora, przy drodze do leśniczówki, tuż nad jego brzegiem. Do dzisiaj pozostały ślady w postaci kilku fragmentów po dawnych grobach - pomnikach tej starej nekropolii.

Pod koniec XIX w., przy drodze do Strzelna, na wysokości lasu zwanego Amerykan, powstały nowe zabudowania folwarku, który przyjął nazwę, Jaworowo. Wybudowano dwór i zabudowania gospodarcze oraz założono skromny park przydworski. Majątek Jaworowo należał do rodziny Mrówczyńskich. Natomiast w samej wsi był drugi folwark, który znajdował się w posiadaniu rodziny Owczarzaków.

 13 sierpnia 1911 r. powstało z inicjatywy dr. Juliusza Trzcińskiego, wicepatrona kółek rolniczych na powiat strzeleński, Kółko Rolnicze w Ostrowie. Przystąpiło do niego 20 włościan z Ostrowa Bielska, Cienciska, Zbytowa, Siedluchny i Jaworowa, a na czele władz nowej polskiej organizacji stanął miejscowy proboszcz ks. Hechman. Spotkania członków odbywały się w niedziele, po mszach. Omawiano na nich nowinki w zakresie hodowli i uprawy, mówiono o możliwościach korzystania z kredytów i wizytowano przy tych okazjach wzorowo prowadzone gospodarstwa i majątki ziemskie.

 W przededniu wybuchu powstania wielkopolskiego 1918-1919 miejscowa ludność poczyniła przygotowania do zrywu zbrojnego. Zorganizowany został tutaj oddział zbrojny, który 2 stycznia 1919 r. wziął udział w wyzwoleniu Strzelna, a później Kujaw Zachodnich.

 MARIAN PRZYBYLSKI